LITTERATERRA
Τετραμηνιαίο περιοδικό βιβλίων και ιδεών

ISSN: 1792-0892

Τεύχος 1, Δεκέμβριος 2009
15*23 εκ., 120 σελ., Τιμή: €5

Επιμέλεια: Νίκος Βλαντής,
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κωστής Βασιλειάδης
Συνεργάτες τεύχους: Γιώργος Αλισάνογλου, Γιώργος Βαϊλάκης, Βικτωρία Καπλάνη, Δημήτρης Καρύδας, Νίκος Κουνενής, Τίνα Μανδηλαρά, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Θοδωρής Χιώτης, Χρήστος Χρυσόπουλος

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε – λένε – μια χώρα μακρινή, ένα μαγικό νησί, φτιαγμένο από γράμματα. Παράδειγμα: τα δένδρα ήτανε πλασμένα από «Δ» με κολλημένο κάτω τους το «Ι», κι όσο για τα ποτάμια, ετούτα μοιάζανε με «ς» τελικό από ψηλά, κι είχανε μέσα τους «Ο» μικροσκοπικά, που ήταν σταγονίτσες νερό. Και ούτω καθεξής. Οι άνθρωποι μετοίκησαν σε τούτο το μέρος, μετά από ταξίδι μακρινό, κι αυτοί που φτάσαν πρώτοι προσαρμοστήκαν εύκολα σε τούτον τον παράδεισο γραμμάτων. Κι αρχίσανε να παίζουν με τα γράμματα-πράματα, και φτιάχναν λέξεις, κι έτσι αλλάζανε τη χώρα τους, τον κόσμο ολόκληρο του νησιού γιατί, για να φτιάξουν την κάθε λέξη, αλλάζανε – εκ των πραγμάτων – τη θέση που ’χαν και τα πράγματα στο χώρο. Κι αφού φτιαχτήκαν λέξεις, μετά τους ήρθε να τις βάλουν σε προτάσεις, κι ύστερα ήρθαν τα κείμενα, ακόμα πιο απαιτητικά για να φτιαχτούνε, κι όπως ξεπρόβαλε απ’ το πουθενά ετούτος ο εγγράμματος κόσμος της δημιουργίας, η χώρα γινότανε όλο και πιο περίεργη, μια χώρα των γραμμάτων και θαυμάτων. Μα όλα αυτά – όπως θα ξέρετε – ανήκουνε σε ένα μακρινό παρελθόν, είναι μια μνήμη χαμένη στα βάθη του χρόνου, μνήμη ενός απολεσθέντος παραδείσου των γραμμάτων.

Τεύχος 2, Απρίλιος 2010
15*23 εκ., 136 σελ., Τιμή: €6

Επιμέλεια: Νίκος Βλαντής
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κωστής Βασιλειάδης
Συνεργάτες τεύχους: Δημήτρης Αργαστάρας, Γιώργος Αλισάνογλου, Ίων Αλβέριχος, Γιώργος Βαϊλάκης, Θανάσης Δημάκης, Σωκράτης Καμπουρόπουλος, Σταμάτης Μαμούτος, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου

Ωστόσο, ήρθε μια στιγμή που βαρεθήκαν τους ήταν δύσκολο και πια κουραστικό αυτό το πήγαινε-έλα με τα γράμματα στον Κόσμο. Οι πιο Σοφοί ανάμεσά τους μαζευτήκαν και συζητήσαν τι μπορούσαν πια να κάνουνε ώστε να φτιάξουνε ξανά τον Κόσμο, να ’ναι πιο εύκολος, πιο λογικός, χωρίς λέξεις δυσπρόφερτες, χωρίς προκαταλήψεις. Και οι Σοφοί αποφασίσαν το εξής: τα γράμματα να λιώνουν εφεξής, να τα μαζεύουν και μετά μέσ’ σε τεράστια καζάνια να τα ρίχνουν, μετά να χύνουν τα καζάνια σε τετράγωνα καλούπια, και να τα ψήνουν× κι έτσι να φτιάχνουν τούβλα. Κι ύστερα με τα τούβλα – τόσο πιο εύχρηστα και πόσο βολικά! – να χτίσουν τις πόλεις τους, τα σπίτια τους, τον χώρο γύρω τους, τετράγωνο, πιο εύληπτο, πιο λογικό, πιο ασφαλή.  Και μοιάζει περιττό να πω – το ξέρετε ήδη μάλλον – πως όλοι ενθουσιάστηκαν μ’ αυτό, με την ιδέα των Σοφών, και βάλθηκαν να αλλάξουν το νησί με βάση τη νέα τετράγωνη Λογική.

Η Litteraterra είναι ένα τετραμηνιαίο περιοδικό για το βιβλίο που χαρτογραφεί τη χαμένη χώρα των γραμμάτων…